|
|
Pan Adam Szejnfeld
Przewodniczący
Komisji Gospodarki Sejmu R.P
MEMORANDUM
nt. alternatywnych dostaw gazu dla Zakładów
Wielkiej Syntezy Chemicznej
z narady w siedzibie Biura Projektów Naftoprojekt Sp. z o.o.w dniu 13
sierpnia 2003
oraz spotkań z udziałem parlamentarzystów, ekspertów i biznesmenów.
Nawiązując do udzielenia swego czasu przez Szanownego Pana aprobaty dla
działań mających na celu powstanie i liberalizację rynku gazowego w III RP
zgodnie z tzw. dyrektywą gazową Nr.98/30 EC Unii Europejskiej mamy zaszczyt
przypomnieć, że tej tematyce poświecona były m.in.
Konferencja GAZ DLA WIELKIEJ SYNTEZY (2002-12-10) w Puławach
Posiedzenie Komisji Gospodarki Sejmu RP ( 2003-07-24 )
Nasuwają się następujące wnioski:
1. Zaprezentowana po raz pierwszy na łamach fachowego czasopisma RUROCIĄGI propozycja budowy niezależnego od sieci PGNiG gazociągu z terytorium Ukrainy do Zakładów Azotowych Puławy (równoległego do rurociągu ODESSA-BRODY-GDANSK) zyskuje coraz większe poparcie (Wywiad prezesa ZAP Z. Kwiatkowskiego dla PULSU BIZNESU)
2. Przeważająca większość krajowych Zakładów Wielkiej Syntezy Chemicznej wykorzystujących gaz ziemny jako surowiec głównie przy produkcji nawozów sztucznych jest zagrożona upadłością z powodu niezwykle wysokich cen gazu dostarczanego przez PGNiG.
3. Nie do obronienia jest teza, że obecny wysoki poziom cen gazu jest spowodowany tzw. subsydiowaniem skrośnym indywidualnych odbiorców przez krajowy przemysł i dlatego z powodów społeczno-politycznych musi być utrzymana. Oznacza to ,że najuboższa warstwa społeczeństwa a więc rolnicy poprzez konieczność zakupu drogich nawozów sztucznych dofinansuje tzw. indywidualnych odbiorców gazu należący z reguły do osób lepiej sytuowanych.
4. Dalsze oczekiwanie na znaczące obniżenie cen gazu dostarczanego z Rosji w rezultacie wadliwie zdaniem wielu ekspertów zawartego tzw. kontraktu jamalskiego jest nieracjonalne.
5. Akceptacja przez Polskę w ramach traktatu akcesyjnego do Unii Europejskiej otwarcia rynku gazowego w oparciu o zasady tzw. Dyrektywy Gazowej 98/30/EC. promuje liberalizację rynku gazowego co oznacza przejmowanie zmonopolizowanego rynku dostaw tego surowca również przez inne podmioty gospodarcze. Może to się odbywać poprzez:
wykorzystanie istniejącej sieci gazowej z odwołaniem się do prawa dostępu stron trzecich
budowę nowych rurociągów łączących dostawców z odbiorcami.
6. Istnieje szereg zalet stworzenia nowego podmiotu obrotu gazem, który przez sam fakt istnienia zróżnicowałby rynek, wzbogacił ubogą infrastrukturę gazową szczególnie na wschodnich i północno-zachodnich obszarach RP i poprzez alternatywne źródło dostaw zwiększył generalne bezpieczeństwo energetyczne kraju.
7. Rysują się następujące warianty rozwiązań:
ZAP, posiadając zezwolenie URE na obrót gazem (ważne jeszcze 8 lat) podejmie negocjacje z partnerami na Ukrainie, podpisze odpowiednie kontrakty i doprowadzi do dostaw gazu albo poprzez sieć PGNiG korzystając z prawa TPA, lub wybuduje samodzielnie rurociąg "łącznikowy" do tłoczni na Ukrainie.
Powstanie Nowy Podmiot Gospodarczy NPG, (spółka z o.o. lub akcyjna) - który uzyska kontrakt z partnerami ukraińskimi, za zgodą lub udziałem Ukrtransneft', na zakup takich ilości gazu, które od tejże spółki zobowiąże się zakupić ZAP. NPG powinien w swych planach przewidzieć sprzedaż gazu innym odbiorcom jak np. korporacji rozwijającej na terenach wschodnich produkcję biopaliw .
8. Posiadanie przez NPG kontraktów, bądź promes z dostawcami i odbiorcami gazu np. (ZAP) otworzy drogę do źródeł finansowania budowy rurociągu, którego koszt jest wstępnie szacowany na około 300 mln PLN.
9. Powstanie NPG, aczkolwiek na zasadach czysto biznesowych będzie wymagało pewnej infrastruktury działań natury politycznej, do których należy zaliczyć:
zachęcenie przez nadzór właścicielski ZAP do zaangażowania w powstanie NPG
zachęcenie przez nadzór właścicielski PGNiG do udzielenia wsparcia tej inicjatywie.
przeprowadzenie rozmów na odpowiednim szczeblu politycznym (Komisja Współpracy Gospodarczej z Ukrainą, MSZ itd.) w celu uzyskania przez podmioty gospodarcze na Ukrainie akceptacji politycznej dla przedsięwzięcia.
10. Zaproszenie wskazanego przez administracje ukraińską podmiotu jako udziałowca NPG
11. NPG powinno w trybie pilnym zlecić opracowanie feasibility study na dostawy gazu z terenu Ukrainy do Zakładów Azotowych Puławy niezależnym od sieci PGNiG gazociągiem z odgałęzieniem (przyszły ewentualny wariant) do Zakładów Azotowych w Tarnowie i do Zakładów Azotowych we Włocławku.
12. Należy wziąć pod uwagę tempo prywatyzacji sieci przesyłowej gazu na Ukrainie i prawdopodobieństwo, że na przestrzeni najbliższych 2-3 lat będzie ona najprawdopodobniej kontrolowana przez rosyjskie podmioty gospodarcze.
Oprac. Marian Bardecki