2-3 / 2004 - strona startowa

LISTY

Szanowny Panie Redaktorze,

przeczytałem ten tekst z uwagą i chociaż temat ropy i jej przesyłu nie jest mi szczególnie bliski to jest mi smutno, gdyż przesłanie wynikające z niego jest aż nadto czytelne i potwierdza po raz kolejny, że lata III RP idą na zmarnowanie. Nic i nikogo nie obchodzi Kraj, natomiast wszystkich interesuje jak w tym Kraju "zrobić kasę", dużą kasę i ustawić się w miarę szybko, a jeszcze lepiej ustawić rodzinę na odbiór dużych pieniędzy.

Nie może być tak, że odprawa dla prezesa koncernu paliwowego sięga kilku milionów złotych, a matka naszego szkolnego kolegi nie ma co dać swojemu dziecku na śniadanie.

A prezesi banków? Czy ich sumienie nie rusza biorąc co miesiąc takie ogromne pieniądze?

Bo cóż ów prezes dobrego dla swojego kraju zrobił, że taka nagroda mu się należy?

Może powinna być rozliczona rada nadzorcza, która taki kontrakt przygotowała i zaaprobowała?

Wszelkie działanie zmierzające do wyjaśnienia nieprawidłowości w życiu gospodarczym (np. afera Orlenu), nie mogą i nie przyniosą żadnych rozwiązań z prostej przyczyny: ten łańcuch powiązanych ze sobą nie tylko politycznie ale i gospodarczo ludzi jest bardzo długi, a zależności jeszcze głębsze.

Wszyscy o tym wiedzą, wszyscy znają się doskonale, a udają przed nami, że jest inaczej. Ta obłuda głęboko zakorzeniła się w naszym życiu. Pomału zamazuje się granica dobra i zła, czarnego i białego.

Ci ludzie są poza Narodem. Oni trzymają się ze sobą. Zmieniają się jak dawniej, robią jak dawniej. Inny jest tylko szyld, a i on w razie potrzeby jest dostosowywany do sytuacji.

Co powiemy naszym dzieciom? Co powiemy przed Bogiem kiedy będziemy rozliczać się ze swojego życia?

Z wyrazami szacunku
Czarek Skipirzepski

Abstract for the Conference "Pipelines And The Threat Of Terrorist Attacks, 23- 24 September 2004.

Pipelines’ projects and the New great game: past evolutions and lessons for the future.

Since the middle of the Nineties and up to our days, the implementation of pipelines projects within the post-soviet space has been hindered because of the overlapping of geopolitical considerations on economic ones. The main fact is that the U.S. have tried to use the NIS’ (Newly Independent States) thorny location in the heart of Eurasia in order to assure that the future structure of their Communications flow contribute to shape geopolitical profile of the region. These considerations informed the conception of Baku-Tbilisi-Ceyhan oil pipeline and Turkmenistan-Afghanistan-Pakistan gas pipeline projects. The construction of both of them could start only because of the new strategie environment which emerged after 11 September.

However, the recent Kurd relinquishment of the cease-fire in Turkey and the enduring instability in Afghanistan remind that the final implementation of these project is far from being assured. In spite of the expressions of anti-terror unity, America’s regional mobilisation has led to an active militarization of all the actors present around the Caspian region. Washington is showing a lacking a comprehensive policy towards the region. Iran and Russia cannot be isolated from the region’s development forever. They will resist and sabotage projects as long as they are not a part of them. In these conditions, diversions could be performed at disputed oilfields and gas deposits in order to provoke an interstate clash. In this case the whole economic security of the countries (whose budget is getting increasingly dependent from oil export) will be undermined.

This paper will try to synthesise the evolutions of the past ten years in order to elaborate an integrated model approach for the energy distribution issues. Today, there it is more than ever necessary to approach the Caspian geoeconomy keeping in mind from one side the longstanding political and humanitarian crises from the other the interests of the main geopolitical players of the Caspian region. Otherwise, as development of Afghanistan demonstrates, pipelines projects will undoubtedly undergo sabotage.

Fabrizio Vielmini
Kazakhstan

Drogi Panie Inżynierze: Cieszę się, że Pan Inżynier nadal walczy w obronie interesów Polski z jej tak licznymi wrogami usadowionymi na najwyższych sczeblach władzy. A oto pokrótce moje komentarze o które Pan pytał. UKRAINA: To zupełnie stracona pozycja; na ukraińską współprace nich Pan wcale nie liczy. Niedawna zgoda "post"-komunisty Kuczmy i ukrainców wogole na zadania Putina (i Gazpormu) to historyczna powtórka Pereieslawa (1654), kiedy to Chmielnicki poddańczo oddal siebie i kozaków w niewole Moskwy i powtórka późniejszego (1709) porzucenia atamana Mazepy przez Ukraińców pod Poltawa oraz zdradliwego wydania ukraińskiego patrioty Pugaczowa w rosyjskie ręce przez samych Ukraińców (1775) .Rezultat taki, ze projektowany przepływ Kaspijskiej ropy przez Odessa-Brody-Płock został zablokowany a rosyjska ropa będzie teraz pompowana w odwrotnym kierunku: Brody-Odessa a stamtąd na rosyjskie tankowce. ALTERNATYWY POLSKI: To "coal seam gas" ze śląskich kopalń węgla kamiennego,"steam coal" na elektrownie z naszych kopalń odkrytkowych węgla brunatnego ("lignite coal") oraz SASOL. Ta ostatnia, to "radykalna" koncepcja produkcji ropy syntetycznej technologia wypracowana już w latach 1980-tych w czasie "aparteid embargo" w Republice Afryki Południowej. Produkcja paliwa hydrowodorowego ta droga z użyciem śląskiego węgla antracytowego i bitumicznego stanie się zupełnie ekonomiczna z chwila gdy cena ropy z pól naftowych osiągnie cenę $75US za baryłkę (na pewno w ciągu najbliższych dziesięciu lat). Już dzisiaj powinno być przeprowadzone w Polsce gruntowne studium techniczno-ekonomiczne na ten temat. POLSKA vs. ROSJA: Jedyna szansa Polski na korzystne pertraktacje z Rosja odnośnie dostaw jej paliwa, to uzyskanie kompletnej kontroli tranzytu droga lądowa rosyjskiej ropy i gazu na rynki Europy Zachodniej przez Polskę, Słowacje i Czechy. Drogi morskie przez Cieśniny Bosforu jak również duńskiego Skattegat’u już są zapchane i będą mocno ograniczone dla zwiększonego przepływu rosyjskich tankowców. Ale jak uzyskać w/w kontrole przesyłu lądowego? Możliwe jest to tylko przez połączenie się Polski, Czech i Słowacji w jedno państwo: Wspólnotę Europy Środkowej, niezależna od Unii Europejskiej ,ale w istniejących już jej strukturach politycznych, gospodarczych i wojskowych. Załączam mój list do ojca Rydzyka w tej sprawie. Jak zawsze zezwalam na jakiekolwiek użycie tego e-mail i zawartej w nim treści. Mocno Pana Inżyniera pozdrawiam.

Prof. W.J.Cieslewicz